|
( Aan mijn microfoonmoordenaars; )
Daar zitten jullie dan...
Niemand anders hoort jullie, niemand ziet jullie, niemand komt voor jullie op...
Laat 'ie nou in de directe omgang met anderen niets meer merken ?; doet 'ie ook of er niets zit, jullie niet hoort en dat alles ok is ? vindt 'ie jullie niet belangrijk genoeg meer ?, is 'ie niet bang meer ?
Hebben jullie niet meer het gevoel dat je hem de baas bent; dat 'ie toch wel snel zal sterven ? Misschien omdat 'ie bij ieder scheldwoord NADRUKKELIJK ADEMHAALT ? Misschien omdat 'ie wil dat voor jullie de doodstraf weer wordt ingevoerd ?
Gebruikt hij jullie nu ? als eventmelders, als nabijheidsmeters, als aandragers van inzichten/ informatie ? dat jullie dat zomaar toestaan en allemaal maar laten gebeuren, he ? het lijkt erop dat jullie dit allemaal toch wel heel goed kunnen hebben... "Wanneer jullie er niet meer tegen kunnen, gaan jullie toch zeker wel weg of zo; anders plegen jùllie maar lekker zelf zelfmoord !"
Geef 'ns een dreun, dien 'ns een aanklacht in, trap de deur maar 'ns in; struikel dan maar niet toevallig spontaan in een mes of zo..
Probeer mij maar eens "uit mijn kop te vechten"! Kom maar op met jullie gezever en pijnknop! Wanneer begint 't slaan, steken, schieten ? Ik vreet jullie lekker op, schijt jullie lekker uit, spreid jullie lekker uit en zeik er dan nog eens lekker overheen! (vinden jullie ervan: eens iemand tegen te komen die net zoals jullie naar jullie terugdoet, en toch niet in aanraking komt met justitie, in het gekkenhuis beland, zelfmoord pleegt of zo?) Oefen alvast maar wat met elkaar; hoor ik jullie later wel...
p.s. jullie vinden 't toch wel leuk dat ik jullie verneuk ? ( hier hebben jullie nu al die tijd naartoe gewerkt, om door mij klaargezet te worden; om vrijgegeven te worden om zelf verneukt te worden: domme daders die nu zelf doorgedraaid gaan worden, blijven bollen ! ) |