Een tandtelefoon, ook wel bekend als molar mobile (uitgevonden door James Auger in Engeland), kan

                  uitstekend ongevraagd in een vulling geplaatst worden door een tandarts (die moet dat dan wel toegeven...).

                  In dit geval gaat het zonder je medeweten, en heb je er geen controle over zoals bij een mobiele telefoon.

                  Je hebt niets aan dichtheidsverschillen; je "ziet" de tandtelefoon niet m.b.v. een rontgenfoto,

                  een c.t.- of een m.r.i.-scan.

                  De tand laten trekken, en zelf openslijpen is een goede... (wordt er iets in de vulling zichtbaar ?).

                  Ik ben nog te bang en te wantrouwig om mijn verder gezonde kies te trekken.

                  Een goede aanpak is volgens mij proberen de frequentie te vinden; wanneer je reeksen of zoiets opdreunt,

                  zou een scanner die alle frequenties afloopt, je dat dan moeten kunnen laten horen: wanneer je dan zou

                  kunnen gaan kruispeilen op die frequentie, heb je de misdadige zender te pakken...

                  Geld voor een kooi van Faraday, of een tandtelefoonvernietigende E.M.P. heb ik ook al niet.

                      (Wie meer over tandtelefoontjes en zo weet, wil vertellen, mag/ kan het mij mailen)